
Piloci!

Aktualizacja 2.1.41 wprowadzi dwa całkiem nowe samoloty-nagrody:
Heinkel He 177 Greif był bombowcem ciężkim dalekiego zasięgu, rozwijanym dla Luftwaffe przez kilka lat, począwszy od 1936 roku. Już od samego początku wymagania stawiane He 177 znacznie utrudniały prace konstrukcyjne i produkcję, a w niektórych przypadkach wręcz je uniemożliwiały. Dwusilnikowa konfiguracja była potrzebna, aby zmniejszyć opór śmigieł oraz poprawić osiągi pod względem prędkości i zasięgu, lecz Niemcy nie dysponowały silnikami o wymaganej mocy i ciągu. Ostatecznie główny konstruktor Heinkla, Siegfried Günter, zdecydował się na „system silnikowy” DB 606 — zasadniczo dwa silniki DB 601 połączone w jedną jednostkę napędzającą wspólny wał śmigła. Później zastosowano silnik DB 610, oparty na dwóch połączonych silnikach DB 605. W trakcie prac rozwojowych RLM wprowadziło wymóg, by He 177 mógł wykonywać bombardowania nurkowe (a później dodatkowo zaostrzyło go przez zwiększenie kąta nurkowania), co wymagało kosztownych i długotrwałych zmian w konstrukcji samolotu. Te oraz liczne inne zmiany i ograniczenia techniczne sprawiły, że Greif trafił do produkcji dość późno w czasie wojny. Samolot brał ograniczony udział w działaniach na froncie wschodnim, wykonując między innymi naloty transportowe do Stalingradu i przeprowadzając atak na węzeł kolejowy w Wielkich Łukach. W ograniczonym zakresie uczestniczył też w operacji Steinbock na froncie zachodnim — ostatnim niemieckim strategicznym nalocie bombowym podczas II wojny światowej.
W World of Warplanes Heinkel He 177 Greif to bombowiec ciężki VI poziomu, zdolny przenosić sześć bomb 500 kg, które jak na swój kaliber przeładowują się dość szybko. Ma jak na bombowiec stosunkowo dobre osiągi prędkości, dzięki czemu może skutecznie przemieszczać się po polu bitwy i zmieniać cele. Greif jest bardzo dobrze uzbrojony defensywnie: jego uzbrojenie obejmuje stanowiska działek automatycznych 20 mm z przodu i z tyłu, dwie grzbietowe wieże z karabinami maszynowymi 13 mm, kolejny skierowany w dół i do tyłu karabin maszynowy MG-131 kalibru 13 mm oraz karabin maszynowy 7,92 mm w kokpicie, zapewniający dodatkową ochronę z przodu.
Fiat G.55 Centauro został wyposażony w silnik RA.1050 R.C.58 Tifone, licencyjną wersję popularnego silnika Daimler-Benz DB 605, znanego ze swojej mocy i niezawodności. Uzbrojenie było dość typowe dla myśliwców z okresu II wojny światowej i obejmowało dwa działka automatyczne kalibru 20 mm zamontowane w skrzydłach oraz dwa karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm. Już podczas pierwszych lotów testowych G.55 pokazał ogromny potencjał, dowodząc swojej mocy, prędkości i niezawodności. Przyciągnął uwagę inżynierów i oficerów Luftwaffe, którzy poddali Fiat G.55 oraz jego pokrewny, rywalizujący Reggiane Re.2005 próbom porównawczym z Messerschmittem Bf 109 G-4 i Focke-Wulfem 190 A-5 — podstawowymi myśliwcami niemieckiego lotnictwa. Obaj włoscy rywale osiągnęli znakomite wyniki, dorównując niemieckim odpowiednikom, a nawet je przewyższając. G.55 wykazał największy potencjał, sprawdzając się znakomicie na niższych wysokościach, utrzymując wysoką prędkość i prędkość wznoszenia oraz przewyższając niemieckie myśliwce pod względem zwrotności. Jeden z wysokich rangą członków niemieckiej komisji określił go mianem „najlepszego myśliwca Osi”. Centauro miał wejść do masowej produkcji zarówno w Niemczech, jak i w kilku włoskich fabrykach samolotów, lecz różne problemy produkcyjne, w tym alianckie bombardowania włoskich zakładów, znacznie ograniczyły obecność G.55 na polu bitwy. Aż do zawieszenia broni regularnie i z powodzeniem walczył z najlepszymi myśliwcami aliantów. W późniejszych latach Fiat G.55 przeszedł liczne ulepszenia i modyfikacje, a następnie służył we Włoszech, Argentynie, Egipcie i Syrii.
W World of Warplanes Fiat G.55 Centauro to myśliwiec VII poziomu o charakterystycznie wysokiej prędkości i prędkości wznoszenia, co czyni go szczególnie skutecznym w manewrach w pionie. Jest zauważalnie cięższy od większości swoich odpowiedników, dlatego manewrowanie w poziomie nie jest jego mocną stroną. Dodatkowa masa zapewnia jednak Centauro większą stabilność, a tym samym dobrą celność działek, świetne przyspieszenie i sterowność podczas nurkowania, dobre zachowanie energii oraz potężne doładowanie, dzięki czemu znakomicie sprawdza się w taktyce opartej o zmianę pułapu („boom-and-zoom”).
Aby zdobyć ten samolot, musicie wziąć udział w nadchodzących wydarzeniach w grze.

Dodano nową skrzynię z zaopatrzeniem zbrojowni, która będzie dostępna do kupienia w późniejszym terminie.

Dodaliśmy nowego unikalnego pilota. Szczegóły zostaną podane w późniejszym terminie.

Dodano nowe schematy malowania dla następujących samolotów:
Parametry schematów malowania:
Te schematy malowania będą w przyszłości dostępne w ramach ofert Sklepu premium i jako nagrody podczas wydarzeń.

Dodano nowy emblemat poświęcony 13. rocznicy World of Warplanes. Możecie go zdobyć, biorąc udział w nadchodzącym wydarzeniu.
